Adventures ni Tita Madz

🙏🏻❤️ omsim

Ibang lakas talaga ang binibigay ng buhay kapag may Ate o Kuya kang hindi ka kailanman iniwan... lalo na sa mga panahong halos hindi ka na makahinga sa bigat.

Minsan nga, hindi mo na napapansin kung gaano sila kahalaga… hanggang sa dumating yung araw na sila lang pala ang taong hindi tumalikod kahit wasak-wasak ka na.

Naalala mo ba nung panahong nawalan ka ng trabaho?

Yung gabi na tahimik kang umiiyak kasi hindi mo alam paano babangon?

Habang lahat busy sa buhay nila, may kumatok sa pinto mo... si Ate, may dalang lugaw at yakap.

“Ako muna bahala sa’yo,” sabi niya.

At si Kuya, kahit malayo, nagpadala ng panggastos para gumanda ang mood mo.

Hindi sila nagyabang, hindi sila nagtanong, hindi sila nagreklamo. Tumabi lang sila, pinakinggan ka, binuhat ka sa oras na hindi mo kaya yung sarili mo.

At doon mo narealize... na sa mundong kay bilis magbago, sa mga taong kay bilis bumitaw, may taong nanatili.

Silent heroes.
Constant protectors.

Hindi perfect, pero totoo.
Hindi malambing, pero hindi lumalayo.
Hindi expressive, pero hindi ka iniwan kahit minsan.

Dahil sa lahat ng laban mo sa buhay… sila ang pinakaunang sumugod, kahit sila ang unang masasaktan.

At wala nang mas mahalaga pa kaysa sa kapatid na pipiliing tumabi sa’yo—kahit sabay kayong hirap.

A post by Justice Tony Carpio:

Nakarating na ng New zealand si ❤️

Ang linaw ng tubig🇳🇿

Maccas in Taupo Nz❤️

Celebrating my 4th year on Facebook. Thank you for your continuing support. I could never have made it without you. 🙏🤗🎉