Sopheak Strong

ត្បិតគ្មានលោកប៉ាអ្នកម៉ាក់កូនគ្មានថ្ងៃនេះ
អគុណលោកទាំងពីរដែលបានអោយកំណើតដល់់កូនម្នាក់នេះ។ ថ្ងៃកំណើតកូន​ គឺជាថ្ងៃដែលម៉ាក់លះបង់ភាពអៀនខ្មាសរបស់ខ្លួន​ ម៉ែហូរឈាមទាំងថ្លុក​ ម៉ែខ្សោះកម្លាំងទន់សព្វប្រាណ​ ម៉ែចុកចាប់គ្រប់សសៃ​ ម៉ាក់ឈឺស្ទើរតែផុតដង្ហើម
តែម៉ាក់នៅតែអាចញញឹមបាន​ ព្រោះម៉ាក់បានឮសំលេងកូនយំ​បានឃើញមុខកូន​ បានឱបកូនជាប់នឹងដើមទ្រូង​ម៉ាក់។
ថ្ងែកំណើតកូនគឺជាជាថ្ងៃដែលលោកប៉ាសប្បាយចិត្តបំផុត ក៏ជាដែលប៉ាពិបាកចិត្តបំផុតដោយដង្ហើមរបស់កូនម្នាក់នេះ។
អគុណសំរាប់ការអប់រំទូន្មានប្រៀនប្រដៅអោយកូនក្លាយជាមនុស្សល្អ។
អគុណសំរាប់លើកលែង អត់ឱនអោយកូនរាល់កាលគ្រាកន្លង ដែលកូនធ្លាប់ខុសជាច្រើន តែលោកទាំងពីរនៅតែសណ្ដោសប្រណី។
អគុណសំរាប់ការលះបង់ស្ទើរពេញមួយជីវិតរបស់លោកទាំងពីរសំរាប់ពួកកូនគ្រប់គ្នា។
អគុណដែលលោកទាំងពីរតែងតែគិតនិងនឹករលឹកដល់កូនគ្មានថ្ងៃភ្លេច។
អគុណលោកទាំងពីរខ្លាំងណាស់ កូនស្រលាញ់លោប៉ាអ្នកម៉ាក់។
លោកទាំងពីរគឺជាជីវិតរបស់ពួកកូនគ្រប់គ្នា។

បើអ្នកមានក្ដីសុបិន្ដដើម្បីធ្វើការងារដែលមានប្រាក់ខែ 500$ ទៅ 1000$ ចូរអ្នកស្រមើលស្រមៃមើលនៅក្នុងពេលនោះតើអ្នកត្រូវ សន្សំលុយប៉ុន្មានឆ្នាំដើម្បីទិញផ្ទះបានមួយខ្នង ហើយពេលដែលអ្នកអាចទិញផ្ទះនោះបានតើអ្នកមានអាយុប៉ុន្មានហើយ?
ទោះបីជាអ្នកជាមនុស្ស ដែលមិនចេះឈឺ ជាមនុស្សដែលបិុនសន្សំយ៉ាងណាក៏ដោយក៏អ្នកប្រហែលជាខំប្រឹងស្ទើរតែពាក់កណ្ដាលនៃជីវិតរបស់អ្នកដែរ ដើម្បីប្ដូរនឹងផ្ទះមួយនោះ ហើយពេលនោះអ្នកក៏មានអាយុប្រហែល ជាង50ឆ្នាំដែរ។
តើសុភមង្គល តំលៃជីវិត និងសេរីភាពនៃជីវិតមួយនេះស្ថិតនៅឯណាា?
មានតែអ្នកទេជាអ្នកកំណត់ជោគវាសនានៃជីវិតមួយនេះ? តើអ្នកនឹងគិតយ៉ាងណាបើសិនជាអ្នកបានដឹងយ៉ាងច្បាស់ជីវិតមួយនេះកើតមកសំរាប់តែប្ដូរនឹងផ្ទះមួយខ្នង នៃដង្ហើមចុងក្រោយរបស់ជីវិតអ្នក។
តើតំលៃជីវិតរបស់អ្នកនៅត្រង់ណា បើអ្នកគិតបែបនេះ?

បើមានជម្រើស អ្នកមិនគួរស្រមៃក្លាយជាអធិរាជចំបាំងនេាះទេ ព្រេាះវាជាមេរោគចិត្តសាស្រ្តបង្កើតបញ្ហា ។ អ្នកគួរជាតួឯកបញ្ចប់សង្គ្រាម និង បញ្ហា ហើយត្រូវគិតថា ប្រហែលមនុសុ្សទាំងអស់គ្នាមិនមែនកើតមកដើម្បីធ្វើជាមិត្តភក្រ្ត័របស់អ្នកទេ បើទេាះបីជាអ្នកតាំងចិត្តចង់មានមិត្តភក្ត្រ័មួយផែនដីក៏ដោយ ។ កុំយកគំនុំធ្វើជាកំលាំងចិត្ត ព្រេាះវាមិនបាននាំអ្នក ធ្វើរឿងដែលអ្នកស្រលាញ់ពិតប្រាកដនេាះទេ ។

តើអ្នកមើលឃើញមានលេខប៉ុន្មានខ្លះ?

បន្ទាប់ពីធ្វើការច្រើនឆ្នាំ ប្រធានក្រុមហ៊ុនបានដំឡើងតំណែងបុរសឈ្មោះ Jing ជាប្រធានផ្នែកលក់ ចំណែកបុរសឈ្មោះ Chuan នៅត្រឹមជាអ្នកតំណាងដដែល ធ្វើឲ្យរូបគេអន់ចិត្តយ៉ាងខ្លាំងព្រោះចូលធ្វើការដំណាលគ្នា។ ថ្ងៃមួយ Chuan មិនអាចទ្រាំជាមួយស្ថានភាពនេះបាន ក៏សម្រេចចិត្តសុំលាលែងពីការងារ និងរិះគន់ប្រធានក្រុមហ៊ុនថាមិនផ្ដល់តម្លៃដល់បុគ្គលិកខំធ្វើការ តែបែរជាដំឡើងបុគ្គលិកណាដែលចូលចិត្តអែបអប។
ប្រធានក្រុមហ៊ុនដឹងច្បាស់ថា Chuan ប្រឹងធ្វើការអស់ច្រើនឆ្នាំមកហើយ ប៉ុន្តែដើម្បីឲ្យគេដឹងថាសមត្ថភាពខុសគ្នាជាមួយ Jing យ៉ាងណា លោកបានប្រាប់ឲ្យ Chuan ធ្វើកិច្ចការមួយចំនួនមុនចាកចេញ។ ប្រធានក្រុមហ៊ុនបានប្រាប់ឲ្យ Chuan ទៅរកអ្នកលក់ឪឡឹកនៅផ្សារ។ បន្តិចក្រោយមក Chuan បានត្រលប់មកវិញ និងប្រាប់ថាមាន។
ប្រធានក្រុមហ៊ុនបានសូរបន្តទៀតថា តើមួយគីឡូក្រាមតម្លៃប៉ុន្មាន? Chuan បានទៅផ្សារម្ដងទៀតដើម្បីសាកសួរ និងប្រាប់ទៅប្រធានក្រុមហ៊ុនថាមួយគីឡូក្រាមតម្លៃ ១២ដុល្លារ។ ក្រោយមក ប្រធានក្រុមហ៊ុនបានប្រាប់ថា លោកនឹងប្រាប់ឲ្យ Jing ទៅរកអ្នកលក់ឪឡឹកនៅផ្សារដូចគ្នា។
Jing បានទៅតែម្ដងគត់ និងត្រលប់មកវិញជាមួយដំណឹងថា មានមនុស្សតែម្នាក់គត់ដែលលក់ឪឡឹក។ ឪឡឹកមួយគីឡូក្រាមតម្លៃ ១២ដុល្លារ បើទិញ ១០គីឡូក្រាម តម្លៃ ១០០ដុល្លារ។ អ្នកលក់នៅសល់ឪឡឹក ៣៤០ផ្លែ ដែលទើបទិញមកពីរថ្ងៃមុន។ ឪឡឹកទាំងអស់សុទ្ធតែស្រស់ សាច់ក្រហម និងមានគុណភាពល្អ។
Chuan មានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះ Jing យ៉ាងខ្លាំង ព្រមទាំងដឹងពីភាពខុសគ្នារវាងខ្លួនឯង និងមិត្តរួមការងារ។ ដោយសារបែបនេះហើយ ទើប Chuan សម្រេចចិត្តឈប់លាលែងពីការងារ និងព្យាយាមរៀនសូត្រពី Jing។
អត្ថន័យនៅក្នុងសាច់រឿងចង់បង្ហាញថា ចំណេះអាចមានដូចគ្នា ការព្យាយាមអាចមានដូចគ្នា តែការច្នៃប្រឌិត និងភាពឆ្លាតវៃអាស្រ័យលើមនុស្សម្នាក់ៗ។ បុគ្គលជោគជ័យសម្លឹងឃើញច្រើនឆ្នាំទៅមុខ ខណៈបុគ្គលបរាជ័យគិតទុកត្រឹមថ្ងៃស្អែក។ ១ឆ្នាំ និង ១ថ្ងៃ ខុសគ្នា ៣៦៥ដង… បើអ្នកសម្លឹងត្រឹមមួយថ្ងៃ ឯគេដឹងដល់មួយឆ្នាំ ធ្វើម៉េចអាចឈ្នះគេកើត?
ជាថ្នាក់ដឹកនាំម្នាក់មុននិងសំរាច់ចិត្តអ្វីមួយពួកតាត់គិតយ៉ាងល្អិតល្អត់ទាំងប្រយោជន៍ក្រហុ៊ននិងបុគ្គលិក៕

អាមិត្តភក្ដវាយកប្រពន្ធ ពីរនាក់ជួលផ្ទះនៅ ។
ពេលដំបូងវានៅហៅមិត្តភក្តវាមកផ្ទះលេង ( មកផឹកស៊ី ) 😚
ជារៀងរាល់ពីរបីថ្ងៃម្តង ហើយ រហូតមកដល់ពេលនេះ ច្រើនខែហើយដែលវាមិនបានហៅនណាម្នាក់មកផ្ទះលេងទៀត ។ 😡
ថ្ងៃនេះអុសវាមកហាង មានអាមិត្តម្នាក់ដើរកាត់មុខវា ហើយកាន់ម្ហូបធំក្លិនទៅដោយប្រហុកបង្គារ ហើយសួដោយមឹងម៉ាត់:

- ភ្លេចបងប្អូនហើយរឺហា..??

- មានណា..!! វាញញឹម 🤒

- ម៉េចយូហើយមិនហៅពួកអញទៅផ្ទះផឹក..?? 🤔

- ពួកឯងដឹងអត់..?? - វាប្ដូសម្លេងធ្ងន់:
អញក៍អត់ចាំប៉ុន្មានដងហើយដែរអញផឹកស្រវឹង តែអញនៅតែដឹងថាអ្នកណា ជាអ្នករៀបចំ សមរភូមិដែរធ្វើឡើង ក្រោយពេលដែលអញផឹកជាមួយពួកឯង 😔
ពួកវាស្ងាត់អស់មើលវាខុសប្លែកពីធម្មតា ។ វាហាក់បីជាមិនចាប់អារម្មណ៏ ហើយបន្តខ្សឹបខ្សៀវ:

- គឺប្រពន្ធអញហ្នឹងហើយនណាទៀត រាល់ដងពួកឯងផឹករួចពួកឯងងើបគូតទៅផ្ទះអស់ អញវិញឡើងលើគ្រែដេកបាត់ ហើយនាងប្រមូលផ្តំុវិញរៀបចំតែឯង
មានថ្ងៃខ្លះផឹកដល់យប់ជ្រៅហើយដេកស្ប៉ាកលើសាឡុង យប់កណ្ដាលអធ្រាតភ្ញាក់ឡើង ឃើញប្រពន្ធអញចាប់ទាញ កាថោរពេញដោយចាននឹងកែវ ដៃមួយទៀតកាន់អំបោស ជូតសំអាតនៅកណ្តាលផ្ទះកន្លែងដែលអញក្អួត......
មើលពីចម្ងាយ គឺអញដូចជាឃើញមុខនាងពោលពេញដោយញើសនៅលើផ្ទៃមុខរបស់នាង

ពេលនោះតាមកាពិតជាមនុស្សប្រុសម្នាក់អញគួតែរត់ទៅអោបនាងហើយ បំពេញចិត្តនាង តែអញស្រវឹងរហូតដល់ថ្នាក់ដកដង្ហើមក៍ពិបាកផង អញ្ចឹងហើយអញបានត្រឹមតែដេកនៅហ្នឹងកន្លែង
ហើយធ្វើរឿងដ៍កំសាកមួយគឺបានត្រឹមតែដេកដាក់ដៃលើថ្ងាស់ ហើយស្រក់ទឹកភ្នែក..
ហើយអញសន្យានឹងខ្លួនឯងថាឈប់ធ្វើដូចនេះទៀត.. 😔

វានៅតែបន្តរខ្សឹបខ្សៀវ:

- អញនិយាយដល់ហ្នឹងប្រហែលពួកឯងគិតអញថាជាមនុស្សខ្លាចប្រពន្ធ ឬ ទន់ជ្រាយអញ្ចេះអញ្ចុះ តែអញនិយាយមែន ខ្លួនអញអញដឹងបានថាគឺអញ " ស្រលាញ់ " មិនមែនអញ " ខ្លាច " ទេ..!! 🤒

- អ៊ើយ !! និយាយអីច្រើនម៉េះ !! ឬឯងស្រវឹងហើយ..?? ផឹកទៅ !! - ខ្ញុំលើកកែវស្រាឡើង ហើយអញ្ជើញអាមិត្តភក្ត ហើយនិយាយបញ្ចប់រឿងនេះ ។

- ពាក្យស្រវឹងទើបជាពាក្យពិត..!! ឯងទុកអញនិយាយអោយចប់សិនមើល !! - វាច្រានចេញហើយបន្តខ្សឹបខ្សៀវដូចសូត្រធម៌ ។

- ពីមុនកាលអញនៅក្មេង ពេលឪអញអុសពូកម៉ាក ពូៗ អ៊ុំៗ មកផឹកសីុ ។ មើលម្តាយអញរៀបចំចានករដូចភ្នំដែរពួកគាត់បានបើកឆាក ហើយលោកឪអញស្រវឹងជោកខ្លួន ជេអ្នកម្តាយនឹងអញដោយគ្មានមូលហេតុ ។ អញស្រលាញ់អ្នកម្តាយអញណាស់ ស្អប់ឪអញរាល់ពេលដែរគាត់ស្រវឹង ។
សន្យាហ្នឹងខ្លួនឯងថាថ្ងៃក្រោយហ្នឹងមិនធ្វើអញ្ចឹង តែអញបែរជាដើតាមផ្លូវដែរគាត់បានដើកាត់ ។ ធ្វើអោយប្រពន្ធអញពិបាករាល់ពេលដែរអញស្រវឹង 😔

- អោយវាធ្លាប់ទៅ ! ប្រពន្ធឯងយកម៉ោនៅជាមួយមិនមែនយកម៉ោថ្វាយបង្គំឯណា?? - អាមិត្តម្នាក់និយាយកាត់ ។

- អញយកប្រពន្ធមកនៅជាមួយ ព្រួយបារម្ភពីគ្នាមិនមែនយកមកបំពេញចិត្តអញទេ ។ 😒 - វាប្រកែក ។

- ប្រពន្ធឯងនៅស្រែ ធ្វើការនឿយហត់វាធ្លាប់ហើយ !! ក៍មិនមែនជាស្រ្តីកូនអ្នកមានអីឯណា កាន់ជើងវាម៉េះ ?? - មានអាមិត្តម្នាក់និយាយបែបឌឺដង ។ ☺️

- មកពីវ័យកុមាររបស់នាងត្រូវរងទុកវេទនាហ្នឹងហើយ អញជាប្តី យកនាងមកថ្នាក់ថ្នម ជាការតបស្នង... 😒

ទាំងអស់គ្នានៅស្ងៀមអស់ អត់មានអាណាប្រកែកទៀត មានអាខ្លះសើចឌឺ មានអាខ្លះអោនមុខចុះខ្មាស់នឹងខ្លួនឯង ។ ម្នាក់ៗមានគំនិតផ្សេងៗពីគ្នា គ្មានអ្នកណាអាចបង្ខំអ្នកណាបាន ។
សម្រាប់ខ្ញុំគឺគោរពវា ពាក្យសម្តីចេញពីមាត់មិត្តភត្តម្នាក់
- " ស្ត្រី ចាញ់ឈ្នះគ្នាគឺ សំដៅទៅលើ ចិត្តលោកប្តី " ។

ក្នុងគ្រួសារមធ្យមមួយស្រី្តជាម្តាយតែងតែសន្សំលុយដើម្បីទុកឲ្យកូនប្រុសរបស់គាត់បន្តការសិក្សានៅទីក្រុង។ នៅព្រឹកមួយឡានតាក់ស៊ីមកចាំមុខផ្ទះគាត់ គឺជាថ្ងៃដែលកូនប្រុសគាត់ត្រូវឡើងទៅរៀននៅភ្នំពេញ ស្រ្តីជាម្តាយបានប្រមែលប្រមូល លុយដែលគាត់សន្សំយកមកឲ្យកូនប្រុសរបស់គាត់ដើម្បីបន្តសិក្សានៅទីក្រុង។កូនប្រុសស្ពាយសាកាដូ ឡើងឡានតាក់ស៊ីចេញទៅសម្លេឹងមើលម្តាយ តាមកញ្ជាក់ ឃើញនៅស្នាមញញឹមម្តាយរបស់គេ ដែលឃើញកូនបានទៅរៀនទីក្រុងនឹងគេ តែវាបានបង្គប់នៅភាពអាល័យដែលនឹងបែកពីកូនប្រុស ព្រមទាំងក្តីបារម្មណ៍អំពីសុខទុកកូន។ កូនប្រុសសម្លឹងទៅម្តាយកម្សត់ដោយស្នាមដក់ទឹកភ្នែកនៅខាងក្នុង ហើយបានឱបសាកាដូយ៉ាងណែន ដោយ ប្តេជ្ញាចិត្តខ្លួនឯងថានឹងខំប្រឹងរៀនសូត្រដើម្បីមានការងារល្អធ្វើនឹងជួយម្តាយគាត់ឲ្យរស់នៅមានសុភមង្គល។
ពេលវាលាកន្លងផុតទៅ គាត់បានបានរៀនចប់មហាវិទ្យាល័យ ហើយបានការងារល្អធ្វើនៅក្រុមហ៊ុនឯកជនមួយ។ គាត់មិនភ្លេចសន្យារបស់គាត់ទេគឺគាត់តែងតែ ផ្ញើរប្រាក់ខែរបស់គាត់ទៅម្តាយរៀងរាល់ខែ ហើយទុកចំណែកខ្លះដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពខ្លួនឯង។ ការងាររបស់គាត់កាន់តែរវល់ គាត់ស្ទើរតែខានបានទៅលេងផ្ទះ គឺបានត្រឹមតែ ផ្ញើរលុយនិងនិយាយទូរសព្ទជាមួយម្តាយតែប៉ុណ្ណោះ។ ថ្ងៃមួយគាត់មានការណាត់ជួបជាមួយភ្ញៀវបន្ទាន់ នៅពេលគាត់កំពុងបើកកាត់ស្តុបមានក្មេងស្រីម្នាក់បានឆ្លងថ្នល់ដើម្បីលក់ផ្កាម្លិះ គាត់ជាន់ហ្រ្វាំងសឹងតែមិនទាន់ ក៏ប៉ះក្មេងនោះដួល តែនាងមិនរបួសធ្ងន់នោះទេ គា្រន់តែរលាត់ដៃបន្តិចប៉ុនណ្ណោះ ដូចច្នេះហើយគាត់ក៏ ជួយជួនក្មេងស្រីនោះទៅផ្ទះនាង ។ ទៅដល់កន្លែងវាលមួយ ក្មេងស្រីនោះក៏ប្រាប់បុរសនោះឲ្យឈប់. បុរសនោះក៏សួរថាដល់ផ្ទះអូនឯងហើយ? នាងតូចឆ្លើយ៖ នៅទេ តែខ្ញុំចង់ចូលលេងម៉ែខ្ញុំសិន។ បន្ទាប់មកបុរសនោះក៏ដើរតាមនាងតូចនោះទីដល់វាកប់ខ្មោចមួយកន្លែង។ នាងតូចបានដើរចូលហើយចូលទៅដុតក្រដាស់សែននៅមុខផ្នូរមួយ។
បុរសឃើញដូចច្នោះ គាត់បានសួរទៅក្មេងស្រីតូចនោះ៖ ហ្នឹងម្តាយអូនឯង?
ក្មេងស្រីតូចនោះមិនឆ្លើយតែងក់ក្បាល។
បន្ទាប់មកបុរសនោះក៏បន្តសួរនាងទៀត៖ តើអូនដុតរបស់ទាំងនេះ អូនគិតថាវាអាចទៅដល់គាត់ដែរឬ?
ក្មេងតូចក៏ឈប់ហើយងាកមកនិយាយជាមួយគាត់៖ កាលមុនខ្ញុំបានសន្យាជាមួយម៉ែខ្ញុំថា ពេលខ្ញុំធំឡើងមានការងារល្អមានប្រាក់ ខ្ញុំនឹងទិញអាវថ្មី និងរកប្រាក់ច្រើនឲ្យម៉ែរស់នៅបានស្រួល ប៉ុន្តែម៉ែគាត់អត់រងចាំខ្ញុំទេ ខ្ញុំមិនទាន់បានធ្វើអ្វីដែលបានសន្យាជាមួយគាត់ផង គាត់ក៏ទៅចោលខ្ញុំ ហើយអ្វីដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានពេលនេះគឺខ្ញុំបានត្រឹមសន្សំលុយដែលបានមកពីលក់ផ្កាតាមផ្លូវដើម្បីទិញក្រដាស់ប្រាក់និងអាវខ្មោចនេះដុតឲ្យម៉ែបានពាក់លេងចូលឆ្នាំនឹងគេ ក្មេងស្រីនិយាយបណ្តើរហូរទឹកភ្នែកបណ្តើរ។ បុរសនោះសម្លឹងមើលនាងតូចដោយគ្មានអ្វីនិយាយក្រោយលឺសម្តីទាំងនោះព្រោះធ្វើឲ្យគាត់ទប់ទឹកភ្នែកសឹងតែមិនបាន។ ពេលគាត់ត្រលប់មកតាមផ្លូវវិញគាត់បានស្រមៃឃើញអ្វីដែលក្មេងនិយាយនោះហាក់ដូចកំពុងកើតលើខ្លូនឯងនៅពេលនេះ។ ការពិត ប្រាក់ដែលគាត់ផ្ញើរឲ្យម្តាយគាត់ វាមិនមានតម្លៃ និងជាអ្វីដែលម្តាយគាត់ប្រាថ្នានោះទេ អ្វីដែលគាត់រងចាំនោះគឺក្តីស្រលាញ់នៃការជួបជុំគ្រួសារ។
នៅពេលព្រឹកមួយសម្លេងទូសព្ទ័មួយបានរោទន៍៖
ស្ត្រីចំណាស់បានលើកទូរសព្ទ័និយាយជាមួយកូនប្រុស៖
ម្តាយ៖ អាឡូ កូន, (គ្មានសម្លេងអីទំាងអស់ គាត់គិតថាកូនគាត់ប្រហែលរវល់ហើយ)
ម៉ែ៖ អាឡូ កូនឯងរវល់មែនទេ?
កូនប្រុស៖ ម៉ែ...
ម្តាយ៖ កូនឯងរវល់មែនបានមិននិយាយ?
កូនប្រុស៖ ម៉ែ, ខ្ញុំនឹកម៉ែ...
ម្តាយគិតថាកូនប្រហែលជាមានបញ្ហាក៏សួរ៖ ហើយកូនឯងកើតអី? កូនឯងត្រូវការលុយមែនទេ?
ម្តាយនិយាយសើចតិចៗហើយក៏បន្ត៖ ម៉ែដឹងកូនឯងហ្នឹងនឹកម៉ែ ដឹងតែខ្វះខាតលុយហើយ, មិនអីទេ លុយកូនឯងផ្ញើរមកម៉ែ ម៉ែថាទុកវាសន្សំពេលកូនឯងចង់ដណ្តឹងប្រពន្ឋ តែបើពេលនេះកូនឯងត្រូវការហើយ អាចយកទៅបានណា។
កូនប្រុស៖ ម៉ែខ្ញុំសុំទោសដែលខ្ញុំមិិនសូវបានមកលេងម៉ែយូរហើយ!
ម៉ែ៖ មិនអីទេកូន! កូនឯងរវល់ការងារវាសំខាន់ជាងណា យើងធ្វើការឲ្យគេចឹងហើយ។ ចាំពេលណាកូនឯងទំនេរមកក៏មិនអីដែរ។
កូន៖ ម៉ែ ខ្ញុំស្រលាញ់ម៉ែ
ម្តាយបានដើរនិយាយទូរសព្ទ័មកបង្អូចក៏ឃើញកូនឈរនៅមុខផ្ទះនិយាយទូរសព្ទ័ គាត់សឹងទប់ទឹកភ្នែកមិនចង់បាន ដោយឃើញកូនគាត់។
កូន៖ ម៉ែ ខ្ញុំស្រលាញ់ម៉ែ
ម្តាយនិងកូនក៏ស្ទុះទៅឱបគ្នាដោយក្តីស្រលាញ់មិនអាចកាត់ថ្លៃបាន។
លុយមិនអាចទិញពេលវេលានៃក្តីស្រលាញ់បាននោះទេ ។
កុំរងចាំពេលវេលាមួយដែលល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់មនុស្សដែលអ្នកស្រលាញ់
បង្កើតពេលវេលានៃក្តីស្រលាញ់ចាប់ពីពេលនេះ
សួស្តីឆ្នាំថ្មី សូមឱ្យជួបជុំគ្រួសារអ្នកប្រកបដោយសុភមង្គល!
HAPPY KHMER NEW YEAR
បើចូលចិត្តជួយshare និងកុំភ្លេចនិយាយថាស្រលាញ់ម៉ាក់

បងប្អូនណាដឹងជួយ cmtប្រាប់ផង

បើទោះបីជាខ្ញំុអាចនិយាយគ្រប់អស់ភាសា ព្រមទាំងភាសាទេវតាដែរនោះ ក៏នៅតែមិនអាចផ្គាប់ចិត្តមនុស្សក្នុងលោកបានគ្រប់គ្នាដែរ។ ប៉ុន្តែ បើមានជម្រើស អ្នកមិនគួរស្រមៃក្លាយជាអធិរាជចំបាំងនេាះទេ ព្រេាះវាជាមេរោគចិត្តសាស្រ្តបង្កើតបញ្ហា ។ អ្នកគួរជាតួឯកបញ្ចប់សង្គ្រាម និង បញ្ហា ហើយត្រូវគិតថា ប្រហែលមនុសុ្សទាំងអស់គ្នាមិនមែនកើតមកដើម្បីធ្វើជាមិត្តភក្រ្ត័របស់អ្នកទេ បើទេាះបីជាអ្នកតាំងចិត្តចង់មានមិត្តភក្ត្រ័មួយផែនដីក៏ដោយ ។ កុំយកគំនុំធ្វើជាកំលាំងចិត្ត ព្រេាះវាមិនបាននាំអ្នក ធ្វើរឿងដែលអ្នកស្រលាញ់ពិតប្រាកដនេាះទេ ។

អ្នកធ្លាប់ធ្វើនូវរឿងដែលឥតប្រយោជន៍ជាច្រើនដោយមិនខ្លាចញញើតនឹងអ្វីទាំងអស់ ចុះហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនហា៊នរឿងដែលជោគជយ័ដើម្បីជីវិតមួយនេះទៅវិញ?
តើអ្នកគិតថាភាពជោគជយ័ពិតជាគួរឲ្យភយ័ខ្លាច ជាងរឿងដែលអ្នកធ្វើខុសរឺ ?