Barcode Piercing

No tattoo random summer days post 🐚♾️

#καλοκαιριγιαπαντα

Την ώρα που βαράγαμε τη νεραντζιά με διασταύρωση κισσό, ο Πέτρος μου λέει:
«Δεν είναι τρελό πως πράγματα που δε θα μπορούσαν ποτέ να συνυπάρξουν στην πραγματικότητα, στο tattoo μπορούν;»
Π.χ. Μια νεραντζιά που ανθίζει σε έναν ώμο δίπλα από κάτι χορευτές και ένα πουλί με μπλε-κίτρινες λεπτομέρειες. Ένα βουνό μέσα σε ένα κύμα. Ένα λογοπαίγνιο κάτω απτό σαγόνι. Ένα cybersigil που απλώνεται πάνω στο δέρμα, αλλά δεν υπάρχει πουθενά στη φύση. Και ότι άλλο κουλό ή αφύσικο μπορείς να φανταστείς.
Το ανθρώπινο με το μυθικό, το παρελθόν με το μέλλον.

Πόσο δίκιο εχει;
Ένα ακόμη υπέροχο πράγμα στο tattoo.
Δεν αποτυπώνεις απλώς εικόνες. Μπορείς να δημιουργήσεις κόσμους. Παίρνεις πράγματα που η φύση, ο χρόνος ή η λογική δεν θα άφηναν ποτέ να συναντηθούν και τους δίνεις ένα κοινό παντοτινό σπίτι. Το σώμα σου.
Το μοναδικό μέρος που η «πραγματικότητα» δεν έχει τον τελευταίο λόγο 🤍🌷

Μπορεί τελικά η ταυτότητα να μη χτίζεται με μεγάλες απαραίτητα δηλώσεις, αλλά από διάφορες μικρές επιλογές.
Ένας χορός που έχει παγώσει σε μια φάση του πάνω στο δέρμα σου, ένα καλαίσθητο πεταλούδακι που πετάει στο χέρι σου, ένα αγαπημένο outfit, ή μια βουτιά, λίγο πιο βαθιά από τις προηγούμενες.
Μικρές λεπτομέρειες που όταν τις κοιτάξεις όλες μαζί, μοιάζουν τελικά με εσένα.

Τις προάλλες κολυμπούσα και σκεφτόμουν πόσο σπάνιο είναι το “μόνιμο”. Ίσως γιαυτό θεωρώ το tattoo τόσο μαγικό, και είμαι τόσο ευγνώμων σε όσους με εμπιστεύονται τόσα χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο, μπορώ και δίνω μορφή σε κάτι που θα μείνει για πάντα, ενώ όλα τα άλλα περνούν. Πόσο μεγάλη ευλογία είναι αυτό; Μπορεί γιαυτό ό,τι αντέχει στον χρόνο να μοιάζει τόσο πολύτιμο. Cheers to that, και καλό καλοκαιράκι 🥂🌷