Su Suan Niang

အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ ဘယ်သူက ကိုယ့်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးမလဲ?

“အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ မင်းကို ဘယ်သူက ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးမလဲ” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို လူတွေ မကြာခဏ မေးတတ်ကြပါတယ်။

သားသမီးရှိထားရင် အထီးကျန်ရမှာမဟုတ်ဘူး၊ အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ ကိုယ့်ဘေးမှာ အမြဲရှိပေးမယ့်သူ ရှိနေမှာပဲလို့ ထင်တတ်ကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဘဝကတော့ အဲဒီလို အာမခံချက်မျိုး မပေးထားပါဘူး။

မိဘတချို့ဟာ သားသမီးတွေအတွက် သူတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ကိုယ့်အိပ်မက်တွေကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြတယ်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်တဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ့်လိုအပ်ချက်ထက် သားသမီးတွေရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ဦးစားပေးခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမယ့် အသက်ကြီးလာတဲ့အချိန်မှာတော့ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဖုန်းတစ်လုံးကို စောင့်ရင်း၊ လူသူကင်းမဲ့နေတဲ့ အိမ်လေးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေရတာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

တစ်ခါက သားသမီး ၇ ယောက်ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အကြောင်း သိခဲ့ဖူးပါတယ်။

သူမဟာ သားသမီး ၇ ယောက်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ပြုစုခဲ့တယ်။ ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ နှလုံးသားအပြည့်နဲ့ ချစ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် သူမဘဝရဲ့ အခက်ခဲဆုံးအချိန်တွေ ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူမဘေးမှာ တကယ်တမ်း ရှိပေးနိုင်တဲ့ သားသမီးတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။

ဒါဟာ နာကျင်စရာကောင်းတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပါ။

သားသမီးရှိခြင်းဟာ အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ အဖော်ရှိမယ်၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်မယ့်သူရှိမယ်၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရမယ်ဆိုတာ အလိုအလျောက် အာမခံပေးနိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

သွေးသားတော်စပ်လို့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တောင်းဆိုလို့မရပါဘူး။

မိသားစုဖြစ်လို့ တာဝန်ရှိတယ်ဆိုပြီး အချစ်ကို အကြွေးတောင်းလို့လည်း မရပါဘူး။

တကယ့်ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ ဘဝတစ်လျှောက် တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ရတာပါ။

လေးစားမှု၊ ကြင်နာမှု၊ အနားမှာရှိပေးမှု၊ ကျေးဇူးတင်တတ်မှုနဲ့ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကိုယ်ပေးခဲ့တဲ့ တန်ဖိုးတွေကနေ တည်ဆောက်လာတာပါ။

သားသမီးမရှိခဲ့ပေမယ့် သူတို့ဘဝတစ်လျှောက် ကြင်နာမှုနဲ့ ကောင်းမှုတွေကို ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စိုက်ပျိုးပေးခဲ့ကြလို့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ အိမ်နီးချင်းတွေ၊ ချစ်ခင်ရသူတွေနဲ့ ဝန်းရံခံနေရတဲ့ လူတွေလည်း ရှိပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာတော့ မိသားစုတွေအပြည့်ရှိတဲ့ အိမ်ကြီးထဲမှာတောင် အထီးကျန်နေကြရတဲ့ လူတွေလည်း ရှိပါတယ်။

ဒါကြောင့် အသက်ကြီးလာရမှာကို ကြောက်ရွံ့စိတ်နဲ့ မနေသင့်ပါဘူး။

သားသမီးတွေကိုလည်း ကိုယ့်အနာဂတ်အတွက် “အာမခံချက်” တစ်ခုလို မမြင်သင့်ပါဘူး။

တာဝန်အရသာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးရတဲ့ အချစ်မျိုးကို ဘယ်သူမှ မလိုချင်ကြပါဘူး။

ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိပေးချင်လို့ ရှိပေးတဲ့သူ၊ ချစ်လို့ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးတဲ့သူရှိခြင်းကသာ အကြီးမားဆုံး လက်ဆောင်တစ်ခုပါ။

နောက်ဆုံးမှာတော့—

အကောင်းဆုံးအဖော်အပေါင်းဆိုတာ မိသားစုသွေးသားတော်စပ်မှုကြောင့် အာမခံရတာမဟုတ်ပါဘူး။

ကိုယ်ဘယ်လိုလူတစ်ယောက်အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သလဲ၊ လူတွေအပေါ် ဘယ်လောက်ချစ်ခင်ကြင်နာခဲ့သလဲ၊ ဘယ်လောက်လေးစားခဲ့သလဲ၊ ဘာကိုမှ ပြန်ရဖို့မတွက်ဘဲ ဘယ်လောက်ပေးဆပ်ခဲ့သလဲဆိုတာတွေနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ရရှိလာတာပါ။

ဘဝတစ်လျှောက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ နေထိုင်ခဲ့သူတစ်ယောက်အတွက် အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ သူ့ဘေးမှာ နေချင်တဲ့သူတွေ ရှိနေတတ်ပါတယ်။ ❤️