Luun's Notes

Book Review (Lam pi hoih zaw)

2023 Lai a lawm khat kiang ah
Ih ZOMi pih sung ah thu pi na sak leh
et teh tak na sak Saya Thum hong gen aw ka cih leh
1. Saya JM Ngul Khan Pau
2. Saya Kham Khual
3. .......
Cih bang in hong gen suk a
ah thu te uh tawm kan a
Ah thu gen te uh ka ngaih leh
Nak thu pi leh ki ngiam khiat tak a
Ah om na uh ka muh teh
Kei zong thu pi sa mah mah ing.
Ah thu gen na mai vua tuin thu ngai nuam mah mah ing .
Ah hih hang om na tawh ki sai in piang thei lo mawk hi.

Lai at Lai bu bawl - ki ngah ta cih ka zak ciang sim nuam mah mah ka hih na tawh
Nau te khat heh pih na tawh (sign) khat zong na ngah thuah Lai in ka khut sung Lai bu hong tung ciang sim ding nak lawp hi veng maw.

LAM PI HOIH Zaw lai bu at
Saya Thum sung ah
Saya nih gel bel tawm thei
Saya Samm Tangpua bel
Ka theih cil na hi.
Ah mah bel khang no leh lai sim uk ding mi khat mah bang in
Ah lai at te sim nop leh tel nop in thu pi sa ing .

Hih lai bu ah bel
Khen pi Thum in khen uh a
Khen pi khat ah thu lu (10) ta om in
Sayaten khen pi khat ciat at uh hi.

Sim nop leh theih huai thu tuam tuam om in
Kei bang ka sim kawm a lung ngai zel , (note) la zel
ka lung ngai kawm a ka sim ah hih teh
Hun tam pi pia a ka sim hi.
(Muh khat na ah bang pasian thu pha ngah a
Khuk din a , kap a Pasian min phat pah a ka um Hun zong om hi.
Cih ciang in ah
Hih lai bu pen sim taak leh hun piak ding in man pha sa ing.
Theih huai tam mah mah ah hih teh sim ding in hong sawl nuam ing.

Saya te gelh sung pan tawm ta hong hawm sawn ning.
1. Saya JM Ngul Khan Pau
(David bang in Pasian pen kei aituam Pasian hi na ci thei diam?)

2. Saya Kham Khual Hat Zaw
I sung ah theih na tam pi na khol leng, tua te Pasian in hong zat sak thei bek ding a hih man in a hawm pi in om kei ni.

3.Samm TangPua
Jesus philosophy pen
Bang in nuntak na khiat na nei sak hiam?
A man "It na" hong ci ding hi .

Thu lai gil te bel post nai lo ding. 😁
Khat khat in maw

သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က မေးတယ်။

"ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လိမ်လိမ်မာမာပဲ နေခဲ့တာကို နောင်တရဖူးလား" တဲ့။

မေးခွန်းကို ကြားတော့ ခဏလောက် စဉ်းစားမိတယ်။ ပြီးတော့ အလိုလို ရယ်မိသွားတယ်။

တစ်ခါတလေတော့ သူများတွေနဲ့ ယှဉ်မိပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို နည်းနည်း မကျေနပ်တဲ့ အချိန်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။
ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ ဒီအချိန်ထိ ကိုယ်သွားတဲ့နေရာတိုင်းမှာ ရိုးသားမှုနဲ့ ယုံကြည်မှုကို ယူဆောင်သွားနိုင်သေးတယ်။ ဘယ်နေရာရောက်ရောက် မျက်နှာမပျက်ဘဲ ရပ်တည်နိုင်သေးတယ်။
အဲဒီအရာတွေက ကိုယ့်အတွက် အောင်မြင်မှုတစ်မျိုးဖြစ်သလို၊ ဘဝပေးတဲ့ ကျေနပ်ပီတိတစ်မျိုးလည်း ဖြစ်တယ်။
ရိုးသားစွာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် နောင်တတော့ မရဘူး။ အဲဒီရွေးချယ်မှုကိုပဲ ဒီနေ့အထိ ဂုဏ်ယူနေမိတယ်။

ကိုယ်လုပ်နေတာ၊ ကိုယ်ပြောနေတာ၊ ကိုယ်သိနေတာ၊ ကိုယ်ခံစားနေတာကသာ အမှန်တရားလို့ သတ်မှတ်ပြီး ပုံသေစွဲမှတ်ထားလိုက်ခြင်းက ကိုယ်တိုင်ကိုသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။
သဘောထားကြီးမားဖို့၊ နှလုံးသားကျယ်ဝန်းဖို့ဆိုတာ အမြဲသင်ယူနေဖို့ လိုပါတယ်။
ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အပြုအမူ၊ အပြောအဆို၊ အနေအထိုင်နဲ့ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားတွေကို အနည်းငယ်ပဲ ဖြစ်စေ မျှဝေပြီး လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်ရင်လည်း တန်ဖိုးရှိပါတယ်။
အပြောင်းအလဲကြီးတွေက တစ်နေ့တည်းနဲ့ ဖြစ်မလာနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အနီးအနား၊ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်၊ ကိုယ်ရှိနေတဲ့ နေရာလေးတစ်နေရာမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကောင်းမွန်တဲ့ သက်ရောက်မှုတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ရင် လုံလောက်တဲ့ အစပြုခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ လမ်းကို နေ့စဉ်ဖြတ်သန်းရင်း အမြဲတမ်း ရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ရတယ်။
ဆုံးဖြတ်ပြီးတဲ့အရာကို ဖြစ်မြောက်လာဖို့ ကြိုးစားတယ်။ လုပ်ဆောင်တယ်။ ဆုတောင်းတယ်။ ပြင်ဆင်တယ်။
တစ်နေ့မှာ ကိုယ်မျှော်လင့်ထားတဲ့ အသီးအပွင့်တွေကို မြင်ရတဲ့အခါ ရလာတဲ့ ကျေနပ်ပီတိက ဘဝရဲ့ အနှစ်သာရတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။

ကိုယ့်ဘဝကို အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိ နေထိုင်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ကိုယ်တိုင်လည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာတယ်။ ကိုယ်စည်းကိုယ့်ဘောင်ကို သိလာတယ်။ တာဝန်ယူတတ်လာတယ်။

အဆုံးမှာတော့ ဘဝဆိုတာ ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ နေရာထက်၊ ရောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တိုင်းမှာပဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိနေတယ်ဆိုတာကို နားလည်လာမိတယ်။

ငါတို့ မရှိလည်း ကမ္ဘာကြီးက ဆက်လည်ပတ်နေမှာပဲ။

တစ်ခါတလေတော့ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့အရာတွေ၊ ကိုယ်လုပ်နေတဲ့အရာတွေကို ထာဝရလို့ ထင်မိတတ်ကြတယ်။

အရာရာကို အပိုင်လိုချင်တယ်။ အကုန်တာဝန်ယူချင်တယ်။ နေရာတိုင်းမှာ ပါဝင်ချင်တယ်။ "ငါမရှိရင် မဖြစ်ဘူး"၊ "ငါမရှိရင် အဆင်မပြေဘူး" လို့ တွေးမိတတ်ကြတယ်။

အဲဒီလိုစိတ်နဲ့ လုပ်ငန်းခွင်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မိသားစုထဲမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အရာအားလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ကိုယ်တိုင်ပဲ ပင်ပန်းလာတတ်တယ်။

တကယ်တော့… ငါတို့ မရှိတဲ့တစ်နေ့မှာလည်း အချိန်က ဆက်ရွေ့နေမှာပဲ။ လူတွေကလည်း ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ဆက်လျှောက်နေကြမှာပဲ။

ဒါကို နားလည်လာတဲ့အခါ မာန်မာနကို နည်းနည်းလျှော့နိုင်လာတယ်။ လက်မလွှတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကိုလည်း လွှတ်ချတတ်လာတယ်။

ဘဝမှာ တစ်ခါတလေ အနိုင်ယူဖို့ထက် လွှတ်ချတတ်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။ အဲဒီလို လွှတ်ချနိုင်မှပဲ ကိုယ်တိုင်လည်း ပေါ့ပါးလာပြီး ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်နိုင်မှာပါ။

ပျော်ရွှင် ဝမ်းမြောက်မှုဆိုတာ အတွင်းစိတ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဘယ်အကြောင်းကြောင့်မှ မပျောက်ကွယ်သင့်သလို ဘယ်သူ့ကြောင့်မှလည်း မပျက်စီးသင့်ပါဘူး။

ကိုယ့်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၊ အရာတစ်ခုတည်းအပေါ်မှာသာ အပြည့်အဝ မှီခိုထားမိမယ်ဆိုရင် တစ်နေ့နေ့မှာ စိတ်ပျက်မှုတွေ ကြုံလာနိုင်ပါတယ်။
ပြီးရင် မိုက်မဲရာလာည်း ကျပါတယ်။
စစ်မှန်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက ကိုယ့်အတွင်းမှာပဲ ရှိနေပါတယ်။

ကိုယ့်ရဲ့ အတိတ်က အပြုအမူတွေ၊ အနေအထိုင်တွေ၊ အပြောအဆိုတွေဟာ တစ်ခါတလေ ကိုယ်တန်ဖိုးထားရမယ့် လူကောင်းတွေကို ကိုယ့်ဘဝထဲကနေ ဝေးကွာသွားစေနိုင်တယ်။
ဒီအမှန်တရားကို လက်ခံဖို့ ခက်ခဲပေမယ့် တစ်ခါတလေတော့ ကိုယ်ကြဲခဲ့တဲ့ မျိုးစေ့ရဲ့ အသီးအပွင့်ကိုပဲ ပြန်ရိတ်သိမ်းရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

တွေးလိုက်ရင်တော့ ရက်စက်ရာ ကျလွန်းတယ်လို့ ထင်မိနေပါလိမ်းမယ်။

ကိုယ့်ကိုယ့်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် စာရေးဆရာမအဖြစ် အမြဲတမ်း မိတ်ဆက်ဖြစ်တယ်။

လူတွေက သူတို့ မကောင်းပါလျက်နဲ့ သူတို့ကို
မရွေးချယ်ရကောင်းလားဆိုပြီး စိတ်တို ဒေါသထွက်ကြတယ်။

စကားကို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပြောတာ ကောင်းပါတယ်။ တစ်ခုက ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်နိုင်ဖို့ပါပဲ။