isuru dhaham

"මාස ගාණක් තිස්සේ රෝහලේ ගේට්ටුව ළඟට වෙලා එකම වාට්ටුවක් දිහා බලාගෙන අඬන පාරේ බල්ලා: ඌ හොයන මනුස්සයා දැකලා නර්ස්ලාටත් සිහිය නැතිවුණා!" 🐕🏥 (මිනිස්සුන්ට වඩා තිරිසන් සත්තුන්ගේ හදවතේ තියෙන ඇඟ කිලිපොළා යන කෘතගුණ සැලකීම!)

කොළඹ තියෙන ප්‍රධාන රජයේ රෝහලක ප්‍රධාන ගේට්ටුව ළඟ, මීට මාස 3ක ඉඳන් අමුතුම සිදුවීමක් දකින්න ලැබුණා. පාරේ ඉන්න සාමාන්‍ය වීදි සුනඛයෙක් (Stray Dog), අව්ව වැස්ස නොබලා හැමදාම ගේට්ටුව අයිනේ එකම තැනකට වෙලා රෝහලේ 3 වෙනි තට්ටුවේ තියෙන අංක 7 වාට්ටුවේ එකම එක ජනේලයක් දිහා බලාගෙන හිටියා.

සමහර දවස්වලට රෝහලේ ආරක්ෂක නිලධාරීන් මේ බල්ලාව එළවන්න පොලුවලින් ගැහුවා, ගල්වලින් ගැහුවා. හැබැයි ඌ ගුටි කාගෙන ටික දුරක් දුවලා, ආයෙත් ඇවිත් අර තැනම වාඩිවෙලා අර ජනේලේ දිහා බලාගෙන ඉකිගහලා අඬනවා. මේක දකින මිනිස්සු හිතුවේ මේකාට පිස්සු හැදිලා කියලයි.

හැබැයි මේ වාට්ටුවේ වැඩ කරපු කාරුණික 'නර්ස් නෝනා' කෙනෙක්, මේ බල්ලා හැමදාම බලාගෙන ඉන්න ජනේලේ අයිනේ තියෙන ඇඳේ මීට මාස 3කට කලින් හිටපු ලෙඩා කවුද කියලා රෝහලේ පරණ පොත් (Records) පෙරළලා හෙව්වා.

ඒ පොත්වල තිබුණු විස්තරේ දැකලා... ඊළඟ තත්පරයේදී ඒ නර්ස් නෝනාට කෑගැහිලා ඇස්වලින් දාර දාර කඳුළු වැටෙන්න ගත්තා! හුස්ම හිරවෙලා මුළු වාට්ටුවම ගල් ගැහිලා ගියා!

ගුටි කකා මාස ගාණක් තිස්සේ අර තිරිසන් සතා බලාගෙන හිටපු, අර ජනේලේ ළඟ ඇඳේ හිටපු ඒ මනුස්සයා කවුද කියන පපුව පැළෙන ලේ කඳුළු රහස මොකක්ද?

ඒ නර්ස් නෝනා හොයාගත්ත විදිහට, මීට මාස 3කට කලින් ඒ ජනේලේ අයිනේ ඇඳේ ඉඳලා තියෙන්නේ මහ පාරේ ජීවත් වුණු, කවුරුත් නැති අසරණ 'හිඟන මනුස්සයෙක්'. එයාට දරුණු අසනීපයක් හැදිලා ඒ වාට්ටුවේ දවස් 3ක් පණ ඇදලා තනියමම මැරිලා ගිහින් තිබුණා. එයාගේ මිනිය බාරගන්නවත් කිසිම නෑදෑයෙක් ආවේ නෑ.

හැබැයි, මුළු ලෝකෙටම එයා හිඟන්නෙක් වුණාට, අර ගේට්ටුව ළඟ ඉන්න බල්ලාට එයා තමයි මුළු ලෝකයම!

මහ පාරේ ඉඳිද්දී තමන්ට ලැබෙන එකම කෑම එකෙන් බාගයක් හැමදාම මේ බල්ලාට දීලා තියෙන්නේ අර අහිංසක හිඟන මනුස්සයා. එයා ලෙඩ වෙලා ගිලන් රථයෙන් රෝහලට ගෙනෙද්දී, මේ බල්ලා වාහනේ පස්සෙන් දුවගෙන ඇවිත් තියෙනවා. තමන්ගේ ස්වාමියා අර ජනේලෙන් එබිලා බලනවා දැකපු බල්ලා, තමන්ට කන්න දීපු එකම මනුස්සයා ආපහු එළියට එනකම් මාස 3ක් තිස්සේ බඩගින්නේ ගුටි කකා බලාගෙන ඉඳලා. එයා මැරුණා කියලා මේ තිරිසන් සතා දන්නේ නෑ! මේ කතාව දැනගත්තු ගමන් නර්ස් නෝනා පල්ලෙහාට දුවගෙන ගිහින් අර බල්ලාව තදින් තුරුළු කරගෙන මහ පාරේම ඇඬුවා.

අද අපේ සමාජයේ තිත්තම ඇත්ත මේකයි. අපි මිනිස්සුන්ට උදව් කරන්නේ පෙරළා මොනවාහරි බලාපොරොත්තුවෙන්. කොච්චර දේවල් කළත් සමහර මිනිස්සුන්ට එක දවසින් ඒවා අමතක වෙලා යනවා. හැබැයි තිරිසන් සතෙක්ට එක බත් මිටක් දුන්නොත්, ඌ මැරෙනකම්ම ඒ කෘතගුණේ අමතක කරන්නේ නෑ. සල්ලිවලින්, බලයෙන් උඩඟු වෙලා ඉන්න මිනිස්සුන්ට වඩා, පාරේ ඉන්න තිරිසන් සතෙක්ගේ හදවතේ තියෙන ආදරේ කෝටි ගුණයක් පිරිසිදුයි!

සමාජයට මහා ලොකු ඇස් ඇරීමක් කරන, මේ පපුව පැළෙන යථාර්ථය අනිවාර්යයෙන්ම හැමෝටම දකින්න Share කරන්න. මිනිස්සුන්ට වඩා ආදරේ දන්න මේ අහිංසක සත්තු ගැන ඔබේ අදහස පහළින් Comment කරන්න. 👇🔥